Peesblessures
Pees- en bandblessures
Veel sportpaarden krijgen in de loop van hun carrière te maken met pees- of bandblessures, die verdere inzet in de sport in gevaar brengen.De traditionele therapieën zijn allemaal gebaseerd op het opnieuw aan elkaar groeien van peesvezels. ‘Gerepareerde’ peesvezels zijn echter minder belastbaar en kwetsbaarder voor nieuwe blessures. 
Pathologie
Pezen zijn verantwoordelijk voor de verbinding tussen spieren en botten, ze bestaan voornamelijk uit collageen. Collageen is een belangrijke bouwsteen van het lichaam, het vormt sterke, parallel lopende vezels. Hoe dichter de peesvezels tegen elkaar aanliggen en hoe meer peesvezels naast elkaar liggen, hoe sterker een pees is. Pezen hebben de functie van schokdemper. Wanneer paarden zwaar belast worden kan de belasting van de pezen de functionele belastingsdrempel overschrijden. De peesvezels kunnen de belasting niet aan en reageren daarop met degeneratie. De neiging tot degeneratie neemt toe bij het ouder worden en bij zwaardere belasting. Dit kan uiteindelijk leiden tot een peesblessure. Als reactie op de blessure ontstaat er als eerste een ontstekingsreactie. Dit gaat gepaard met zwelling. Er worden cellen en bloedplaatjes naar het beschadigde weefsel getransporteerd om het herstel in gang te zetten. Het littekenweefsel in de pees bevat een veel groter aandeel collageen type 3. dit type collageen is veel slechter parallel georiënteerd en is ook veel zwakker dan de oorspronkelijke pees. Om dit te compenseren wordt er meer collageen aangemaakt. Dit resulteert er in dat herstelde banden en pezen vaak verdikt en stijver zijn. Hierdoor wordt de functie als schokdemper, en daarmee dus ook de belastbaarheid,  aanzienlijk verminderd. Bovendien wordt het gezonde deel van de pees relatief overbelast, wat weer predisponerend is voor vervolgblessures. Het duurt 1-2 jaar voordat de vorming van littekenweefsel volledig is afgesloten.  
Therapeutisch doel
Doel van de behandeling van pezen en banden is, om het beschadigde weefsel zo goed mogelijk, naar vorm en functie, in de uitgangspositie te herstellen. De hoofdcriteria van de behandeling zijn vermindering van de ontstekingsreactie die onmiddellijk na aanvang van de blessure optreedt en het vormen van nieuw, georganiseerd, belastbaar en elastisch weefsel. De ontstekingsreactie wordt met koude (ijs / water) en ontstekingsremmende medicamenten tegen gegaan. Om de vorming van nieuwe, georganiseerde, belastbare en elastische peesvezels te stimuleren worden vele verschillende methoden toegepast.  
Stamceltherapie
Stamcellen hebben de eigenschap tot andere, gespecialiseerde, cellen uit te groeien. Ze fungeren als lichaamseigen ‘repareersysteem’. In het geval van pees- en bandblessures zijn de lichaamseigen stamcellen helaas niet in het reparatiegebied aanwezig. Bij stamceltherapie maakt men gebruik van lichaamseigen stamcellen om het beschadigde weefsel te herstellen. De stamcellen worden uit het borstbeen van het paard gewonnen. Vervolgens worden ze ter plaatse van de blessure ingespoten. Stamceltherapie is erg prijzig.
Therapie met bloedplaatjes (platelet-rich-plasma, PRP)

Bloedplaatjes zijn natuurlijke bestanddelen van het bloed en bevatten vele groei- factoren die de wondgenezing stimuleren en het weefselherstel bevorderen. Geactiveerde bloedplaatjes zorgen ervoor dat deze factoren vrij komen in een gebied met weefselschade. De groeifactoren hebben 3 werkingsmechanismen; ze zorgen voor een stijging van de lokale celdeling (produktie van meer cellen), ze remmen overdadige ontsteking, en ze trekken beenmergcellen aan die helpen het weefsel te herstellen. Bloedplaatjestherapie wordt in de behandeling van bepaalde blessures, bv blessures aan het kogeldraagapparaat als zeer waardevol gezien en is stukken goedkoper dan stamceltherapie. Bloedplaatjestherapie wordt zowel in de veterinaire als in de humane geneeskunde steeds vaker ingezet.  
Medicamenteuze therapie

Het aantal medicamenten ter behandeling van pees- en bandblessures is oneindig. Helaas is de toepassing van deze middelen vaker gebaseerd op de wens om ‘iets te doen’ dan op basis van wetenschappelijk onderzoek. Bepaalde medicamenten kunnen de opbouw van vezels stimuleren.

Ten slotte….
Er bestaat een groot aantal verschillende therapieën ter behandeling van pees- en bandblessures, waarbij ook van een aantal zeer nieuwe technologieën gebruik gemaakt wordt. Voor geen van de beschreven therapieën bestaat 100% bewijs dat ze een snelle en effectieve regeneratie van het weefsel bewerkstelligen. Een aantal van bovenstaande therapieën berust wel op goed wetenschappelijk onderzoek met sterke argumenten dat de therapie tot zeer goede resultaten leidt.